Halina Rybak-Gredka

Przeskocz nawigację.

(12-06-2013, 15:30) Skala dojrzewania

"Szukaj gorliwie swojego serca, ponieważ z niego płyną wszystkie przejawy życia."Księga Psalmów

Ach, ta wiosna wypełniona dniami w smugach deszczu. I wreszcie cudna tęcza! Kolorowy most w stronę Słońca. Po królewsku, rozzłocone sobie wzeszło. Wolno kroczyło i kroczy w błękitach patrząc z góry na życie. Urzekało, urzekało. I urzekło. Tańczy zieleń źdźbłami, igłami, liśćmi. Kąpią się bociany w powietrzu złocistym. Odetchnęła ziemia poszumem głębokim. Wtóruje jej ptactwo radością wysoką. Uśmiecha się rozkwitem każda dzika róża, a jaskry latu żółtą drogę ścielą. Dostojny łubin w fioletach trawy minął, szyszki świerku w zachwycie także się fiole-cą. Hej, jak pięknie, piękniście na świecie. Cieszą dary przyrody. Dojrzałość bzu bez kwiecia, zielone owoce, szypułki nasion w lesie, pył traw legendę niesie.

System ekologiczny! A człowiek wkomponowany w naturę. W harmonii i dysharmonii. Przesuwający się w skali dojrzewania od zależności, przez niezależność, do... współzależności. Taki rozwój jest swoistym procesem, przemieszczaniem się przez kolejne etapy, zgodnie z zasadą, że najpierw siejesz, potem zbierasz. Wzrastając i dojrzewając docieramy do prawdy, że wszystko w naturze oparte jest na współzależności. Życie z natury oznacza się współzależnością i to, co najistotniejsze dotyczy związków.

Jednostki w stanie zależności potrzebują innych. Są bezradne, potrzebują pomocy, zajmowania się nimi, ale za złe rezultaty zawsze obwiniają innych. Problem zależności jest sprawą osobistej dojrzałości i odpowiedzialności. I jest to problem społeczny.

Niezależność jest paradygmatem: jestem człowiekiem wolnym i odpowiedzialnym. Jednostka niezależna działa samodzielnie i uzyskuje to, co chce dzięki wysiłkom własnym. Prawdziwa niezależność charakteru uwalnia i daje siłę do działania. Reakcje ludzi dążących do niezależności, w stylu, "nie dam się wodzić za nos; będę robić to, na co mam ochotę", to jednak nie to samo, gdyż często są wynikiem głębokich uzależnień wewnętrznych. Niezależność to wielkie indywidualne osiągnięcie, jednak nie forma najwyższa i ostateczna.

Współzależność oznacza "my". Jest to swoista synergia, łączenie wysiłków, zespół na najwyższym poziomie. Współzależność, czyli współpraca, komunikacja i praca w zespole jest ideałem na drodze ludzkiego rozwoju. Jest podejściem najdojrzalszym i najgłębszym. Jaka szkoda, że tak słabo jeszcze rozumianym przez jednostki i społeczeństwo. Współzależność jest wyborem, którego mogą dokonać tylko ludzie niezależni. Osoba współzależna dzieli się z innymi, ma świadomość siły dwojga ludzi, a tym bardziej zespołu. Posiada duże poczucie własnej wartości, jest świadoma współzależności intelektualnej oraz potrzeby dawania i otrzymywania miłości.

Współzależność to: myślenie w kategoriach wygrana-wygrana, rozumienie innych zanim sami zostaniemy zrozumiani i synergia jako wartość powstająca w wyniku współpracy, większa niż suma poszczególnych wkładów. Krótko mówiąc to ogromne zwycięstwo par, grup, społeczeństw, czyli "zwycięstwo publiczne".


[powrót]

Komentarze:

Brak komentarzy

Dodaj komentarz:




ilość odwiedzin:  1607144